30-04-10

toegeven

een mens zoekt

rust

een moment van "weten"

begrip

maar vooral

eenvoudig gelukkig zijn

puurheid in absolute abstractie

of zoiets

hoe het ook benoembaar

verwoordbaar

 

de queeste is voor eenieder

een feit

de weg naar

de wegen naar

zijn zo mateloos

eindeloos

gigantisch

de weg kan het rustpunt zijn

niets wat dat belet

behalve de menselijke geest

het lichaam dat niet volgt

voorloopt

langsheen wrijft

negeert en verder graaft

terwijl de bloemen uit de lucht gesmeten worden

de blik

de focus

zo intens

dat de grootsheid

onzichtbaar blijft

en dat, recht in je gezicht

blind spots everywhere

be ware

be ware

beware

De commentaren zijn gesloten.