20-10-09

dichtbij

mijn vingers volgen niet meer

ofte

mijn lichaam verslaat zichzelf

in het gevecht tegen

het alles

en dan schuifel ik voorbij

langzaam vrezend

de chaos aanziend

wetend en onmogelijk

gebonden aan het concept loslaten

en leren loslaten

sta ik

alleen te kijken

geen interventie

geen verhoor

geen speech

geen matje

hoe voed je jezelf op

hoe ontloop je je natuur

of verbuig je je grenzeloosheid

tot een aanvaardbaar

'normafhankelijk'

een evenwichtig

' normafhankelijk'

gebalanceerd

'normafhankelijk)

wat het ook moge zijn

20:40 Gepost door even op adem komend in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lichaam, normafhankelijk, normaal, leven, zoektocht |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.