19-03-09

ingehouden

met kleine stappen

doorkruist mijn ingehouden tristesse

de zwoele lichtheid van het lentebegin

woorden zijn ontoereikend

de gevoelens zo bevreemdend ver af

dat ik af en toe moet knijpen

desalniettemin tokkelen mijn kinderen

mij dag en nacht door,

op zoetgevoosde kirgeluiden

en met de nodige mama's

desalniettemin functioneer ik op de werkplek

ik verzet heuvels, kleine bergen, maar geen mastodonten

geen geklaag echter

ik verzet al

ooit was het anders

dan zag ik alleen onoverkomelijke ketens

dat is nu minder

we hangen een beetje

misschien is dat de beste beschrijving

we zijn hangend

439154345_VLja3-M

09:24 Gepost door even op adem komend in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bergen, druk, geklaag, klagen, berg, werkplek, hangen, keten, mastodonten, desalniettemin |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.