even op adem komen

ineens

intens

te veel

een hoekje

graag

en wat zachte koelte

ik zal dankbaar zijn

een geest waarbij schemering

schering en inslag is

waarbij zoeken an sich

de hel wordt

maar niet kan worden uitgesteld

lichaam wil

geest wil

overdrive toeslaat

drive

ontbreekt

op termijn

de rusteloosheid de dagindeling bepaalt

en dan de nachten nog langer maakt

ik kan het moeilijk nog

verwoorden

beschrijven

er is alleen emotie

emotie met hopen

zo heet het

dees dagen

dan draait en keert

de inhoud de verpakking

en slaat de verpakking

op wat er niet meer insteekt

maar dat is geen erg

dat verzet de zinnen

doet stilstaan

nadenken en inzien

nu

de verpakking is ietsouder, wijzer ook

de inhoud,

die varieert

al naargelang

de stand van de maand

het ontbijt

de hoeveelheid ingeenomen letteren

en kunstmatige feromonen

-u kent dat wel-

en dat maakt

dat het is

wat het is

schommelend, wisselend

langzaam tikkend

maar slingerend, eeuwig en altijd

niet getreurd

niet geblaat

het is

en dat is al veel

kruisen die handen

dat houdt alles op

tegen

laat geen mes door

geen niets

op de oren

allebei

en hop

daar suist het bloed

daar is de stilte van het immer ruisende lichaam

het kloppen

het stomen

het woelen in de buik

lichamelijk

vandaag

het gevoel van

niet nog eens

en wat als het nu weer

ja

het leidt tot

of lijdt tot

drempelvrees

mijn ongeëvenaarde persoon

waant zich in noppesland

en bekijkt ieder mens

als ware het een mogelijk roofdier

hoewel het

blik op oneindig

toch echt wel mensen lijken

maar ach

hoe vaak heeft de schijn het gewonnen

en het eerste zicht

buiten schot gezet

gewoon

opzij geschoven en

pats

de geest beneveld

uiteraard

ik weet

dat mijn geest deze beneveling

met graagte in stand houdt

hield

le paradis sur terre

l'illusion de grotèsque

la vie éternelle

ja ja

het is ons bekend

deze manifeste droomscenario's

aangeboden op gouden schaaltje

en dat gestreelde ego

dat weigert de onderkant te spiegelen

de dark side

dus

conclusie

ezel

steen

drempelvrees

dit is zo'n dag

waar het hele gebeuren aan mij voorbij gaat

eindeloze opties, mogelijkheden

keuzes

en geen enkele doorhakbare knoop

dient zich aan

woord van de dag: doelloosheid

sit and weep

want doelloosheid leidt tot eindeloos malen

veel loos dus

heel veel loos

ook activiteiten loos

overvloedig zelfs

geen actief wezen zijnde vandaag

een cirkeltje dat naar cirkeltjes kijkt

dat wel

en dan vaststellen dat rond toch ook niet alles is

maar goed

er zijn toch al cirkels

is dat iets?

ik hoop het

een mens zoekt

rust

een moment van "weten"

begrip

maar vooral

eenvoudig gelukkig zijn

puurheid in absolute abstractie

of zoiets

hoe het ook benoembaar

verwoordbaar

de queeste is voor eenieder

een feit

de weg naar

de wegen naar

zijn zo mateloos

eindeloos

gigantisch

de weg kan het rustpunt zijn

niets wat dat belet

behalve de menselijke geest

het lichaam dat niet volgt

voorloopt

langsheen wrijft

negeert en verder graaft

terwijl de bloemen uit de lucht gesmeten worden

de blik

de focus

zo intens

dat de grootsheid

onzichtbaar blijft

en dat, recht in je gezicht

blind spots everywhere

be ware

be ware

beware